Yazılar · Alaçatı'dan yazılar
Alaçatı'da ne yenir? Otlar, kumru, boyoz ve mevsim mevsim yöresel lezzetler
Alaçatı'da ne yenir sorusunun cevabı mevsime göre değişir: zeytinyağlı otlar ve şevketi bostan, Çeşme kumrusu, kahvaltıda boyoz, baharda enginar, balık ve kışın yeni hasat zeytinyağı.
Alaçatı'da ne yenir diye soranlara cevabımız hep aynı: mevsim neyse o. Alaçatı ve Çeşme'nin yöresel lezzetleri zeytinyağında pişmiş yabani otlar, kuzulu ya da zeytinyağlı şevketi bostan, susamlı ekmeğiyle Çeşme kumrusu, kahvaltıda boyoz, baharda enginar, denizden balık, sonbahar ve kışta da zeytin hasadı ve yeni yağdır. Biz yılı da sofradaki bu sırayla sayarız.
Kışın sonu ve bahar, otların zamanı. Radika, cibez, labada, ebegümeci, arapsaçı, kaya koruğu, körmen… Hepsi haşlanır, üstüne zeytinyağı ve limon gezdirilir, o kadar. Otların en kıymetlisi de şevketi bostan: dikenli yaprakları sabırla ayıklanır, kararmasın diye limonlu suya atılır, sonra ya kuzuyla pişirilip yumurta ve limonlu terbiyeyle bağlanır ya da sade zeytinyağlıya döner. Girit'ten gelen mutfakta soğansız yapılır. Ilkbaharda Çeşme Belediyesi'nin düzenlediği Alaçatı Ot Festivali bütün bunları sokağa taşır. Tarihleri her yıl belediye tarafından ilan edilir, son yıllarda nisan ayında yapıldı. Otları tezgâhta görmek isteyen Cumartesi pazarına gitsin. Onu ayrı bir yazıda anlattık.
Baharın ikinci yıldızı enginar. Çeşme, Urla, Seferihisar ve Karaburun ile birlikte enginarın yoğun yetiştiği yerlerden biri. Coğrafi işaretli sakız enginarının hasadı ilkbaharda yoğunlaşır. Zeytinyağlı enginar, bakla ya da otla pişen enginar, bu aylarda sofralarımızın değişmeyen tabağıdır. Denizden gelen de takvime uyar: büyük teknelerin denizde balık avı her yıl 15 Nisan'da kapanır, 1 Eylül'de açılır. Kıyı balıkçıları kurallar içinde yıl boyu çıkar. Yani sonbahar ve kış balığın en bereketli zamanıdır, yazın da kıyı balıkçısının küçük teknesinden ne gelirse o pişer.
Bir de günün her saatine yetişen iki hamur işi var. Kumru Çeşme'de gelişip bütün İzmir'e yayılmış bir sandviç. Kuş gövdesi biçimindeki ekmeği pekmezli suya batırılıp susama bulanır, taş fırında pişer. Sıcağına sucuk, salam ve kaşar girer, soğuğuna tulum peyniri, domates ve yeşil biber. İzmir Kumrusu adıyla coğrafi işaretlidir. Boyoz ise İzmir'in kahvaltısı: mayasız, kat kat sarılmış, İspanya'dan gelen Sefarad Yahudilerinin mutfağından kalma bir hamur işi. Yanına haşlanmış yumurta ve çay yakışır, en güzeli de fırından yeni çıkmışıdır.
Sonbahar gelince zeytin bahçeleri dolar, toplanan zeytin sıkılır ve kışa doğru yeni yağ sofraya gelir. Ekmeği o yeşil, hafif yakıcı yağa banmak bu yarımadada kışın en sade keyfidir. Sakızı burada anlatmıyoruz: dondurmasıyla, tatlısıyla, yanınıza alabileceğiniz tadıyla 'Çeşme'de damla sakızı' sayfamızda bulursunuz. Mevsimlerin havasını merak ederseniz 'Alaçatı'da hava ve deniz suyu sıcaklığı' sayfamıza bakın. Ne zaman gelirseniz gelin, Hacımemiş'teki evimizden çıkıp o mevsimin tabağını aramanızı isteriz. Sorunuz olursa sitemizdeki Uğur 2.0'a da sorabilirsiniz.